SKAKEL die TV aan en jy sien vir Dr. Phil wat vir jou vertel hoe om in kontak met jouself te kom‚ en dan sal jy gelukkig wees. Nog ’n bietjie later sit ons vasgenael en kyk na Oprah waar sy vir mense vertel hoe hulle lewensresepte moet gebruik om lewensprobleme op te los. Nog later kan jy inskakel by “Crossing over with John” waar hy geliefdes van ’n afgestorwene kamtig met mekaar in kontak bring sodat die agtergeblewenes nou regtig vrede en geluk kan ervaar. Intussen word jy deur advertensies gebombardeer met beelde wat vir jou vertel hoe wonderlik die lewe nou eintlik is. As jy geld het kan jy jou verlustig in die branders wat sy valletjies onderrok op die strand van die een of ander eksotiese eiland‚ uitrol. Intussen is die New Age besig om te sê dat ons maar net moet hande vat en saam staan en almal moet almal akkommodeer dan is jy regtig gelukkig. Moenie iemand anders konfronteer nie‚ want sê nou net hy/sy is reg en dan sit jy met ’n rooi gesig. Kom ons vat hande en sing “ring a ring of rosies” en almal sal gelukkig wees. Gaan woon ’n kursus by om jou eintlike doel op aarde te ontdek en DAN sal jy gelukkig wees. Ons eintlike doel op aarde is mos niks anders nie as om God te verheerlik. As ek alles so rondom ons aanskou‚ alles wat jou kan insluk‚ dan wonder ek met groot erns‚ maak ons nog tyd om by God te wees?

Ek vra weer: Is jy regtig gelukkig?

Ek kan regtig verstaan dat geleerdes sê dat die eerste gebod die eintlike hart van die hele Bybel is.

En wat staan daar? Ek is die Here jou God … Jy mag naas my geen ander gode hê nie. Jy mag naas My nie jou hoop op ander gode stel nie. Jy mag naas my nie jou verwagting oor môre op iets anders plaas nie. Want wat gebeur as jy dit doen? Kyk vir Israel. Daardie Tien Gebooie was nog nie eens geskrywe nie‚ toe sê die volk vir mekaar: Julle weet‚ dit is darem nou al lank dat Moses daar bo op die berg by God is. Sê nou die man kom glad nie terug nie? Ons God het ons nou wel uitgelei uit Egipte‚ uit die plek van slawerny‚ en ons het nogal ’n Paasfees gehad‚ lammers geslag‚ bloed aan die deure gesmeer – alles wonderlik‚ en ons is toe daar weg. Maar hier in die woestyn lyk dinge darem nie goed nie. Dink julle nie ons moet die Here net so ’n bietjie help nie? Hy is dalk nie meer heeltemal in beheer nie. Kom ons maak ’n goue kalf – ons eie god – sodat ons darem net kan sien hier is iets waaraan ons kan vashou vir ons geloof. Want God is bietjie onsigbaar. Hy is daar agter die wolke‚ daar bo op die berg.

Toe Moses sien hoe ontrou die volk was‚ raak hy so woedend dat hy die klippe waarop die wet geskryf was‚ flenters gooi. Maar in God se ongelooflik groot genade het Hy later die verbond hernuwe en die Tien Gebooie is weer op kliptafels geskrywe (Eks. 34:1).

Toe kom die wet weer na hulle toe‚ weer met die eis: “Julle mag nie ’n ander god vereer nie‚ want Ek‚ die Here‚ eis onverdeelde trou aan My” (34:14). En wat doen God se volk? Hulle het skaars die beloofde land binnegegaan‚ waar hulle die enigste volk‚ met ’n enkele God was (die ander volke het ’n veelgodedom gedien)‚ of hulle begin weer twyfel. Hulle sê vir mekaar: Ons God sê nou wel Hy is die enigste Here‚ God oor die hele wêreld‚ maar dit is darem nou al lank droog. Lyk ons Hy sukkel ’n bietjie. Moet ons nie dalk daar by die landerye gaan dans vir die god van die reën nie? Dalk help dit. Dis nie dat hulle – of ons! – die Here heeltemal wil vervang nie‚ o nee! Dit is net dat ons naas Hom ook op ander dinge vertrou.

Toe Israel nie meer net ’n klomp los stamme in die beloofde land was nie‚ maar soort van ’n staat geword het soos die omringende volke‚ het hulle begin oorlog maak. En toe sê hulle: Ja‚ die Here is nou wel ons Here‚ maar ons het eintlik ’n koning ook nodig. Want ons kan ’n aardse koning darem sien en‚ al sou ons nou aan hom belasting moet betaal‚ sal hy darem vir ons moet sorg.

Wanneer Christus die saligsprekinge uitspreek‚ dan begin Hy met die belangrikste klousule van die “grondwet” van sy nuwe koninkryk:

Gelukkig is die wat weet hoe afhanklik hulle van God is‚ want aan hulle behoort die koninkryk van die hemel.

Liewe God,
Sover het dinge vandag nog redelik goed gegaan. Ek het nog nie geskinder of my humeur verloor nie; ek was ook nie aaklig‚ gierig‚ nors‚ klaerig of selfsugtig nie. Ek is oneindig dankbaar daarvoor. Maar oor ’n paar minute gaan ek uit die bed klim‚ en van dan af gaan ek verseker al die hulp nodig hê wat daar vir my beskikbaar is.

Om te glo‚ is om seker te wees van die dinge wat ons hoop‚ om oortuig te wees van die dinge wat ons nie sien nie (Hebreërs 11:1).