STEPHAN COVEY skryf in sy bekende boek Seven habits of highly effective people dat ons almal afhanklik gebore word. Van die oomblik waarop ’n embrio ontstaan‚ is dit afhanklik van die baarmoeder. Die naelstring verbind die embrio aan die ma vir die lewensnoodsaaklike voedsel. ’n Baba is absoluut afhanklik van ons versorgende liefde. In die verskillende ontwikkelingsfases verskil die graad van ’n kind se afhanklikheid. Namate hulle groter word‚ groei hulle behoefte egter om onafhanklik te wees.

Volgens Covey is dít dan ook die tweede groot proses op pad na volwassenheid: die beweging van afhanklik-wees na onafhanklik-wees. Dis ’n geleidelike oorgang na onafhanklikheid – emosioneel‚ intellektueel‚ sosiaal en finansieel.

Wat maak onafhanklikheid so aantreklik vir ’n mens? Want dit bevestig dat ek “in staat” is. Waartoe is ek “in staat”? Ek is in staat om in my eie behoeftes te voorsien. Ek hoef nie meer in iemand anders se oë te kyk vir die kos wat ek eet‚ die klere wat ek aantrek‚ die plek waar ek bly‚ die voertuig waarin ek ry nie.

Meer as dit: Ek is in staat om sonder inmenging self te besluit wie ek wil wees‚ waar ek wil werk‚ met wie ek my wil assosieer en wat ek met my lewe wil doen. As daar een ding is wat die advertensiewese baie goed verstaan‚ dan is dit hierdie diepe dors na onafhanklikheid. Of dit die denimbroek is wat ek dra‚ die parfuum wat ek moet aansit‚ die drankie wat ek moet drink‚ of die soort kitskos wat ek moet eet – dié goed vertel vir almal hoe onafhanklik ek is.

Wat dit nog wonderliker maak‚ is dat almal jou gelukwens met hierdie “in staat wees”-status. Die droom van mondig word‚ leef in elke jong mens.

Maar die advertensie-ideaal van onafhanklik individualisme het nie ’n plek in Paulus se lewe gehad nie. Inteendeel‚ dit was juis vanuit die Bron van krag – die krag van die opgestane Christus – dat hy in staat was om die lewe vierkant in die oë te kyk.

So wys hy dan dat sy onafhanklikheid nie los staan van sy afhanklikheid van God en interafhanklikheid van ander mense nie. Dit is presies die punt waarmee Stephen Covey sy boek afsluit: Aan God kom die finale erkenning toe.

Eeue tevore het een van Israel se grootste aan sy volksgenote hierdie geheim verkondig deur vir hulle te sê:

Kyk op na die hemel: wie het die sterre geskep? Hy wat die hemelse leër laat uittrek in hulle volle getal‚ dit is Hy wat hulle elkeen gemaak het. Met sy groot krag‚ sy groot mag‚ sorg Hy dat geeneen van hulle ontbreek nie. Waarom sê jy dan‚ Jakob‚ waarom kla jy‚ Israel: “Die Here sien nie raak wat van my word nie‚ my reg gaan by my God verby”? Weet jy dan nie‚ het jy nog nie gehoor nie? Die Here is die ewige God‚ Skepper van die hele aarde. Hy word nie moeg nie‚ Hy raak nie afgemat nie en sy insig is ondeurgrondelik. Hy gee die vermoeides krag‚ Hy versterk dié wat nie meer kan nie. Selfs jongmanne word moeg en raak afgemat‚ selfs manne in hulle fleur struikel en val‚ maar dié wat op die Here vertrou‚ kry nuwe krag. Hulle vlieg met arendsvlerke‚ hulle hardloop en word nie moeg nie‚ hulle loop en raak nie afgemat nie (Jesaja 40:26-31).

• Dis menslik om moeg en afgemat te raak (Jes. 40:30).
  Die jongmanne‚ manne in hulle fleur‚ na wie hy verwys‚ was die seuns van sy volk wat vir militêre diensplig uitgesoek was: die sterkstes. Die profeet sê: selfs die sterkes onder die mensekinders kry hulle tye van insinking wanneer hulle moeg en afgemat raak. Hoeveel te meer sal die gewone sterfling die ervaring ken! Dis menslik om soms moed te verloor. As jy dan boonop begin dink: die Here het my vergeet‚ kan ’n vlaag van depressie jou lam slaan.
  

• God word nooit moeg en afgemat nie (Jes. 40:28-29).
  Hy het hierdie boodskap begin deur sy geloofsgenote na die sterrehemel op ’n helder aand te laat opkyk (v. 26). “Wie het die sterre geskep?” vra Hy. Hy weet hulle ken die antwoord: hulle God het al daardie sterre gemaak en laat hulle soos ’n leërmag ordelik op hulle vaste bane uittrek. Nie een val uit sy hand nie (v. 26). Die ewige‚ onveranderlike Skepper en Onderhouer van alles word nooit moeg en afgemat nie. Wat meer is: Hy weet van alles en vergeet nooit nie‚ want “sy insig is ondeurgrondelik” (v. 28-29). Hoe kan hulle dan beweer: Hy het van ons vergeet? (v. 27). Hierdie God “gee die vermoeides krag‚ Hy versterk dié wat nie meer kan nie.”
  

• Die wat op die Here vertrou‚ kry nuwe krag (Jes. 40:31).
  Die geheim is: geloofsvertroue‚ ’n innige verhouding met die Allerhoogste. Wie op Hom vertrou‚ kan hardloop sonder om moeg te word‚ dit wil sê: hulle sal opgewasse wees teen die dae wat buitengewone eise stel. Hulle kan ook loop sonder om afgemat te raak‚ dit wil sê: hulle sal die soms vervelige roetine van elke dag met blydskap kan hanteer.
  

• Dié wat op die Here vertrou‚ vlieg met arendsvlerke (Jes. 40:31).
  Wat sou die beeld van die arendsvlerke wil sê? Waarskynlik dat geloof‚ saam met die suiwerste uiting daarvan: gebed‚ verloste mense in staat stel om moed te hou en bokant jou omstandighede uit te styg‚ soos Paulus kon.
  

Die koninkryk van God is immers nie ’n saak van praatjies nie‚ maar van krag (1 Kor. 4:20).

Sonder My kan julle niks doen nie.

Wie in My bly en Ek in hom‚ dra baie vrugte.

Aan Hom wat magtig is om julle met vreugde sy heerlikheid te laat aanskou‚ aan die enigste God‚ ons Verlosser deur Jesus Christus ons Here‚ aan Hom behoort die heerlikheid en die majesteit‚ die krag en die mag‚ van alle ewigheid af‚ ook nou en tot in alle ewigheid! (Judas 24-25).