IN die tyd toe die Nuwe Testament geskryf is‚ was kleipotte baie belangrik. Mense het dit gebruik om hulle kos en drank‚ hulle meel‚ droë boontjies en water in te stoor. Hierdie kleipotte is met groot sorg vervaardig. Op die buitekant is patroontjies geverf. Die potte is ook in oonde gebak sodat dit lank moes hou en mooi moes lyk. Hierdie potte het een nadeel gehad: hulle het maklik gebreek.

Daar het maar min heel kleipotte uit daardie tyd oorgebly. Die wat jy in die museums kan sien het almal merke op‚ kepe en gate. In sommige gevalle het slegs ’n paar potskerwe oorgebly – getuienis van hoe broos en breekbaar hierdie potte was.

Paulus sê dat ons as mense kleipotte is. Die mens is broos en breekbaar. Van buite af lyk ons baie maal mooi en jonk en begeerlik. Ons is ryk en voel só onaantasbaar. Wanneer die lewe jou egter slaan‚ dan knak en breek jy maklik. Met die verloop van tyd kry jy merke en littekens op jou liggaam en ook op jou gees.

Ek dink daar is maar min van ons wat nie nog merke of littekens het wat ons in ons kinderjare opgedoen het nie. Vir die kinders is dit mos altyd vreeslik interessant om te weet waar kom hierdie of daardie littekens van pa of oupa dan vandaan. Ek self sit met ’n af en krom vinger uit my kinderjare. Ons almal dra maar die een of ander litteken met ons saam – al is dit net nog ’n merkie van die waterpokkies toe ons klein was. Want die mens is‚ soos Paulus sê‚ ’n kleipot wat maklik breek.

Party littekens wat jy opdoen is ernstiger as ander. In ’n ongeluk kan jy byvoorbeeld die gebruik van jou bene of vingers of hande verloor. Siekte kan jou permanente skade berokken. Beroerte kan jou geheel of gedeeltelik verlam. Jy kan aan drank of dwelms verslaaf raak. Dit takel jou liggaam af; dit verander jou kleur; dit laat letsels op jou liggaam en gees. Dit tas jou verstand aan.

Jou planne kan misluk:

• Ons span het verloor.
  
• Die Bouvereniging het nie die verband toegestaan nie.
  
• Dit het nie uitgewerk nie.
  
• Ons het uitgemaak.
  
• Ek is nie gekies nie.
  
• Ek het nie die werk gekry nie.
  

• Mense wat in die hewigste krankheid en pyn tog nog tevrede kan wees – selfs wanneer daar geen hoop op herstel is nie!
  
• Mense wat in die diepste droefheid en smart tog nog die goedheid en regverdigheid van God kan bely – selfs wanneer die allerdierbaarste hulle ontneem is!